ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ & Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ
Η ΚΑΘΕ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ.!
Acta obstetricia et Gynecologica Scandinavica
Η υπογονιμότητα απασχολεί σήμερα το 15%των ζευγαριών που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία και αποτελεί ένα πραγματικά πολυδιάστατο πρόβλημα με πολλές επιστημονικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες.
Η αιχμή του δόρατος στην αντιμετώπιση είναι αναμφίβολα η εξωσωματική γονιμοποίηση και σίγουρα είναι ιδιαιτέρα αποτελεσματική με αποτέλεσμα σήμερα το 2 – 3% του συνόλου των παιδιών που γεννιούνται να προέρχονται από την εξωσωματική γονιμοποίηση. Τα ποσοστά επιτυχίας εκφράζονται σε τελειόμηνες εγκυμοσύνες ανα κύκλο εξωσωματικής και είναι διεθνώς περίπου 25 - 30%.
Η επιτυχία κάθε προσπάθειας εξωσωματικής γονιμοποίησης καθορίζεται από πλήθος παραγόντων οι οποίοι επιδρούν θετικά ή αρνητικά στην επιτυχία κάθε προσπάθειας εξωσωματικής γονιμοποίησης:
1/ ηλικία:
> 30 - 35% για τις γυναίκες < από την ηλικία των 35,
> 25% για τις γυναίκες ηλικίας 35 έως 37,
> 15 έως 20% για τις γυναίκες ηλικίας 38 έως 40
> 6 - 10% για τις γυναίκες ηλικίας από 40 έως 42 ετών,
> 5% για τις γυναίκες από 43 έως 44 ετών,
> 1,9% για τις γυναίκες > 45 ετών.
2/ ποιότητα ενδομητρίου:
> πάχος
> υφή - ηχογένεια
3/ ωοθηκική διέγερση
4/ ποιότητα των εμβρύων
5/ αριθμός μεταφερόμενων εμβρύων
6/ εμβρυομεταφορά
7/ υποστήριξη της ωχρινικής φάσης
8/ κρυοσυντήρηση
9/ αριθμός προσπαθειών IVF
10/ υδροσάλπιγγα
12/ ενδομητρίωση
13/ ανοσολογικοί παράγοντες και εμφύτευση
14/ κάπνισμα
15/ ψυχολογικοί παράγοντες
16/ διάφοροι άλλοι παράγοντες όπως η αντίδραση της γυναικάς στην φαρμακευτική θεραπεία, η αιτιολογία της υπογονιμότητας, οι θεραπευτικές παρεμβάσεις στο έμβρυο
17/ ποιότητα παρεχόμενων υπηρεσιών από τα κέντρα εξωσωματικής
Από αυτούς τους πολλούς παράγοντες η ποιότητα των μεταφερόμενων εμβρύων και η ικανότητα τους να εμφυτευτούν είναι καθοριστικής σημασίας και μαζί με την δεκτικότητα του ενδομητρίου αποτελούν τους πιο βασικούς παράγοντες για την εμφύτευση, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται η συμβολή και των υπολοίπων παραγόντων.
Ο βελονισμός σ΄ αυτούς τους κύριους παράγοντες έχει μία σημαντικότατη δράση.
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ & ΤΗΝ ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ
ΠΟΣΟΣΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΤΗΣ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟ
Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟ ΜΕ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΟ 42% (Τμήμα Ιατρικής της Αναπαραγωγής, Christian-Lauritzen-Institut, Ulm Paulus et al 2002) ΕΝΩ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΟ 60%.
Αυτό το ποσοστό επιτυχίας αναφέρεται στις γεννήσεις ζωντανών βρεφών από προσπάθειες με την εξωσωματική (take home baby rate).
Η Κινέζικη Ιατρική (ο δρόμος του βελονισμού) είναι ένας σύμμαχος όπου η βοήθεια της, μπορεί να είναι η διάφορα μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας σε κάθε προσπάθεια του ζευγαριού!
Η σύγχρονη επιστημονική έρευνα αποδίδει στην δράση του βελονισμού για υπογονιμότητα την ικανότητα: Στις γυναίκες:
Με την μηχανική ενεργοποίηση συγκεκριμένων σημείων δημιουργείται εγκεφαλική φυσιολογική απόκριση χημικών μεσολαβητών και ορμονών που συνδέονται με τον κύκλο των ωοθηκών (ειδικά FSH, LH και προλακτίνη) και της μήτρας με αποτέλεσμα:
> ρύθμιση τον εμμηνορροϊκού κύκλου
> μείωση του παθολογικού και μη ελεγχόμενου άγχους
> βελτίωση της αιματικής κυκλοφορίας των οργάνων κύησης
> βελτίωση της λειτουργίας των ωοθηκών και της ποιότητας των ωαρίων
> βελτίωση της ανατομίας και του πάχους του ενδομητρίου για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου
> αύξηση του ποσοστού εμφύτευσης εμβρύου σε επίπεδο μήτρας
> ανακούφιση του άγχους κατά την διάρκεια της προετοιμασίας για την εξωσωματική γονιμοποίηση
> βελτίωση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με φαρμακευτικές θεραπείες που συνοδεύουν την εξωσωματική γονιμοποίηση.
Το αποτέλεσμα αυτών των φυσιολογικών αλλαγών είναι η δημιουργία ενός υγιούς και κατάλληλου περιβάλλοντος για την εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου. Στους άνδρες:
Ο βελονισμός μπορεί να βελτιώσει την κινητικότητα και αριθμό των σπερματοζωαρίων και την ποιότητα του σπερματικού υγρού ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίσει το άγχος, το οποίο στον τομέα της ανδρικής υπογονιμότητας, παραμένει μια από τις κύριες αιτίες δυσκολίας σύλληψης.